Það eru 40 dagar milli sprengidags og páska og það er stundum talað um að það sé ágætt að fasta á einn eða annan hátt. Í grunnskólanum var stundum talað um að sleppa að borða nammi eða horfa á sjónvarpið, seinna reyndi maður að sleppa að drekka áfengi eða kaffi eða eitthvað annað. Þetta tengist yfirleitt einhverju sem manni finnst gott, en samt ekki of gott til að halda þessu út. Ég þóli illa að standa ekki væntingum, síst mínum eigum. Þar sem við fórum á Þorrablot um helgina eftir öskudag var áfengið ekki alveg málið og ég drekk nú þegar svo lítið kaffi að ég vil leyfa mér þennan eina bolla á sunnudagsmorgnum. Einnig get ég ekki ímyndað mér að sleppa að borða allt nammi og súkkulaði og geri ég of lítið af því nú þegar að mati marga. Mér datt því snjallræði í hug. Ég ætla mér ekki að borða rautt kjöt fram á laugardaginn fyrir páska en þar er einmitt haldin mikil veisla af Austurrískum síð. Við Hjalti höfum haldið svolítið fast í veislumenningu Svíþjóðar og Austurríkis. Foreldra mínir búa á svæði sem er afar tengt árstíðum, þar eru fjóarar árstíðir og skiptist árið jafn á milli þeirra. Vetur er frá desember til febrúar og þá er kaltast og oft snjóar. Við eldum mjög árstíðartengdan mat og bökum mikið brauð. Mér finnst gaman að halda upp á þessu og pæla aðeins í þessu. Appelsínur eru betri núna og við borðum rótargrænmeti og alls konar kál.
Hér er steiktur silungur sem er alltaf gott, enda eigum við fullt af fiski í frystikistunni þar sem Hjalti hefur verið mjög duglegur að fara að veiða. Uppskriftin (293.) er einföld en bragðgóð. Sem meðlæti passar kartöflur eins vel og hrísgrjón og úr afgöngum má gera silungasalat (705. – nema með silungi í staðinn fyrir rækjur sem ég er með ofnæmi fyrir), Fiskisalat (784.) eða fiskibúðingur (347.) , fiskibúðing
(341.) og meira í þeim dúr.